وصف  بنمايم تورا من  يك نگين  

 نام   پاك   او    بود    ام البنين

با  بصيرت  زنده  بودي   پير زن

حامي  دين  و  ولايت   شير زن

تربيت   بنموده     فرزندان  خود

داده  شير  از  شيره   ايمان خود

شد  حسين عازم به  دشت كربلا

همره  زينب    همان  دخت  ولا

امر  مادر شد  به فرزندان خويش

جمله باشيد باحسين در نوش و نيش

گر  تعرض  شد   زسمت   دشمنان

مي كنيد هديه به راهش جسم و جان

زين   سبب  بودي  مولا  چون  نگين

در  طواف  بر گرد   آن  يار   مهين

هر  يكي  الگو  شدي   اندر  جهان

ليك  عباس   يكه  بودي  در جهان

خادمي  در  خدمتش   آماده  بود

بيرق  دين را به دستش  داده بود

روز  عاشورا   حسين  بود  و  عدو

لشكر    ديو  و    ددانش    روبرو

شد فدا عثمان و عون  و جعفرش

تا   رسيدي   نوبت  آب   آورش

تشنه از آب   فرات بيرون  شدي

ليلي  ام البنين    مجنون   شدي

نا  جوانمردانه    دستانش   زدند

مشك آبش  را به  پيكانش  زدند

مشگ خالي ني علم ني هر دودست

قامت  مولاي  دين  ديگر  شكست

شور مولايش حسين اندر سراست

در  دعا   ام  البنين    مادر  است

اي خدا  بنما قبول  اين هديه ها

پيش  زهرا  من   نبا شم  روسيا

عاقبت   داغدار    فرزندان   شد

روز وشب اندر  وطن گريان شد

صورت قبري بساخت  ام البنين

ليك دين خود نباخت ام البنين

پيك آوردي خبر از كاروان كربلا

مي رسد زينب به صد  شور ونوا

تا شنيد  ام البنين  مردانه  شد

غيرت  عباسي اش  جانانه  شد

صورت   قبر عزيزان  راز    كرد

گريه   را نوعي  دگر  آغاز  كرد

من  نكردم  خدمتي   دين خدا

زينب   آزاده     مي آيد   سرا

صد چو  عباسم   فداي  رهبرم

كاش حسين بودي چو تاجي بر سرم

شرمسارم   من    نبودم   كربلا

تا به راه  دين  حق  گردم   فدا

با بصيرت  دين ما  گردد    تمام

بي بصيرت  آجر ما  هست خام

"شيعه" الگوي تو شد ام البنين

با ولايت مي شوي تو  همنشين

(شيعه)