(ای امت مسلمان )2     شد پاره پاره قرآن

(شد وقت ماتم وغم)2   بر سرور شهیدان

عازم بشد به میدان حر دلاور او

اندر پیش روان شد زهیر و یاور او

عابس شهید و گشته با دست دشمن او

وهب فتاده خونین صد پاره شد تن او

حبیب فتاده در خون آن پیر لشگر او

گشتند شهید و یاران بشکسته ساغر او

(گرید به نعش هر یک )2 آن شیر پاک ایمان

نوبت رسیده اینک بر اقربای امام

اکبر به نزد بابا برفت و دادش سلام

گفتا که ای پدر جان بر حق توئی به دوران

اذنی بده روم من به جنگ این کوفیان

چون رفت به جنگ آنها رزمی بکرد نمایان

از ضربت عدو شد صد پاره در بیابان

(بابا روان به سویش )2  بر لب علی علی جان

قاسم بشد به میدان با قامت جوانش

شد کشته از جفا او آن راحت روانش

اهدا نموده زینب دو لاله را ز جانش

در خاک و خون فتادند در پیش کودکانش

غرقاب خون و گشته هر یک زیاورانش

این کشته های خونین سر مشق شیعیانش

دشمن نمی دهد آب از کینه نهانش

اصغرمیان خیمه خشکیده است زبانش

(همت کنید عزیزان)2  شد وقت دادن جان

شد نوبت دلیری بر رادمرد ایمان

آن سروری که می بود دشمن ز او هراسان

عباس و گفت برادر ای یاور ضعیفان

اینک بده تو اذنم تا رو کنم به میدان

گفتا به او حسینش ای نور دیده جان

این مشگ آّ ب و پر کن از بهر جمله طفلان

(امر تورا اطاعت)2  مولای من حسین جان

وارد به رزم کین شد عباس سبط حیدر

بزد به قلب دشمن بنمود پاره پیکر

می کرد و کافرانرا جسسم نحیف و بی سر

تا مشگ آ ب رساند برزادگان حیدر

از تیغ کین جدا شد دودس ت او زپیکر

شدمشگ آب و سوراخ حسین بیا تو یاور

(چون نی نوا بر آرد)2 ادرک اخا حسین جان

رفتند و جمله یاران ای امت مسلمان

آورد علی اصغر آن سرور شیدان

گفتا به قو م کافر ایا شما لعینان

این شیر خوار من است که از عطش دهد جان

دهید و قطره آبی به او شما زاحسان

دادند جواب اورا  در دم زنوک پیکان

(خون از گلو بریزد )2  بر دستت ای حسین جان

با قلب پر ز اندوه از هجر روی یاران

اندر نبرد دشمن رو کرد به سوی دو نان

در رزمگه چو افتاد آن سرور شهیدان

عبداله فکارش آن نوجوان دوران

آمد به پیش عمش تا که دهد برش جان

دستش جدا نمودند  از جور آن لعینان

(افتاده پیش مولا ) 2 آن جسم پاک بی جان

خاکم به سر خدایا غوغا شده به میدان

افتاد حسین زهرا  در بین آن لعینان

لبیک گوی دینش ای امت مسلمان

یکسر زنید به سینه تاجملگی دهید جان

زینب روان به مقتل دنبال جسم بی جان

هردم زند به سینه گوید حسین حسین جان

(شیعه به خون تپیده )2 آن سرور شهیدان

شيعه