عمو حسین جان ،چرا جنین به خاک و خون فتاده ای تو
عمو حسین جان،دارم یقین عباس و از دست داده ای تو
عمو حسین جان،عدو کشیده تیغ کین به روی ماهت

عمو حسین جان، تمام هستی ام فدای یک نگاهت
عمو حسین جان،بگذار که چون پروانه ای گردم فدایت
عمو حسین جان،سوزد پرو بالم رسم من بر خدایت
عمو حسین جان،به ذات حق ز عشق تو دست بر ندارم
عمو حسین جان،هستم مدافع حرم تا جان و دارم
عمو حسین جان،دلم برای آغوشت تنگه عمو جان
عمو حسین جان،بدون تو این زندگی ننگه عموجان
عمو حسین جان،آتش گرفت دستم ز تیغ ناجوانمرد
عمو حسین جان،تسکین بده با مهر خودروی شدت درد
عمو حسین جان،عبدالهت گردیده مرغ پرپر تو
عمو حسین جان،رفتم خدا حافظ فدائی سر تو