یارب آمد بنده روسیهت بار دگر

شرم نکرده زتو ای یار که داری نظر

غافل از تو شدم و دوباره رفتم به خطا

دور شدم از لطف و عشق و کرم تو ای خدا

مانع آمدنم بود این همه بار گناه

لیک دیدم سفید میکنی تو روی سیاه

به در میخانه ات افتاده با حال خراب

آنقدر در می زنم تا ساقیت دهد جواب

تو به زهرا بتول به درگهت راهم ده

حرم پاک تو خواهم تو مراراهم ده

سوخته  عشق حسین و حسنم من چه کنم

گر نبخشی تو بار  گنهم من چه کنم

به علی و ناله های دلخراش در دل چاه

تو زلطف به بنده ات نما نگاه