به علی وقت رشادت رسید

به علی صبح سعادت دمید

قدمش شد روان سوی عدو

چشم مولا پر زاشگ است براو

در نبرد شد علی آن شبه نبی

هردو لب از از عطش شد عسلی

ضربه ها خورد و به فرق خونین شد

صورت اسب و علی رنگین شد

شد علی بین عدو در گرداب

نیزه و شمشیر به فرق آفتاب

آنقدر ضربه بزد بر سر اکبر دشمن

که جدا شد روح پاکش از تن

شاه دین بر سید بالین نعش اکبر

گفت خاک بر سر دنیا بادا یکسر