زينب است آزاده بانوئي كه دين را زنده كرد

با حمايت  از  برادر  كيش او  پاينده  كرد

گر حسين اهدا نمود خونش به راه ذو المنن

زينبش  اندر اسارت  خون او  جوشنده كرد

تا كه احيا گر شود آن مردمان را شير زن 

در ميان شاميان او خطبه اي كوبنده كرد

عاقبت دژخيم آراست مجلسي بهر سرور 

شادماني را به كامش آتشي سوزنده كرد

شد حسين كشتي و زينب همچنانش بادبان

شام تاريك را زعشقش دولتي فرخنده كرد

موج و طوفان بادبان را هيچ نيانداختي زپا 

همچو خورشيدكربلا را تا ابد تابنده كرد

شيعه در كشتي نشين سكان آن داردحسين

شاد اندر گاه رفتن اين جهان را خنده كرد

شيعه