به بالين پدر بنشسته زهرا

نگاهش مانده بر رخسار بابا

رسيده پيك حق نزد پيمبر

زمان رفتن است پاكيزه گوهر

غروب بنمود خورشيد نبوت

نماد مردي و جود سخاوت

بلند شد ناله ام ابيها

علي بنشسته است تنهاي تنها

جوانان بهشت گشتند گريان

كه بابا پيش حق گرديده مهمان

بود شيعه عزادار پيمبر

به محشر مزد خود گيرد زسرور