جانا  كه  توئي  تا به  ابد  تابنده

هستم  ذليل   درگه  و  شرمنده

گر غرق گنه هستم و بارمسنگين

دلخوش  كه بوم  تو  خداي را بنده

در عالم  برزخ  چو عذاب شد نازل

يا  جمع  خلايق  همه شد بيننده

گر  امر نمائي كه عذاب گردم من

از مهر  تو بر  لبم  هميشه  خنده

گر بسته شود راه بهشت بر رويم

شادم   به  رضايت   تو   آفريننده

گربد   بوم   ز جام  نقصان   لبريز

تكميل شدن آن به تو هست زيبنده

اين شيعه فروخت هستي خود را يكجا

محشور نما  باحسين  مرده  او يا زنده

شيعه