آپلود عکس


موضوعات مرتبط: نيزه شكسته
برچسب‌ها: شهيد

تاريخ : یکشنبه دوازدهم آبان 1392 | 8:27 | نویسنده : حاج محمد ملائي |
 

 

حدیث ثقلین

در حدیث فرمود ختم المرسلین

جز بیان حق نگویم در زمین

گر رسولم جمله هایم از خدا

این حدیث باشد شما را رهنما

هستیم باشد دو چیز پر بها

هست امانتهای من نزد شما

اولی قرآن و وحی سرمدی

معجز حق است و پیک احمدی

دومی هم عترت پاکیزه است

جان آنها با رسول آمیزه است

عترت من اهل بیت من بود

جان من با جانشان یک تن بود

عترتم باشد علی و دخترم

این حسین و این حسن نور ترم

نه نفر دیگر چراغ عالمین

جمله معصومین و از نسل حسین

این دو چیز هرگز نشد از هم جدا

تا رسند در نزد حوض روز جزا

گرمسلمانی هدایت می طلب

چنگ می زن هر دو با شور و شعف

اولی را مگذار محجور شود

آیه هایش از برای گور شود

دومی را نیز میازاری دمی

گر کنی آزرم به آتش همدمی

ای که حق دانی و منکر می شوی

رو سیه گشته جهنم می روی

شیعه گر خواهی  سعادت در جنان

چنگ زن با عترتش بر قرآن

شیعه

 


موضوعات مرتبط: پيامبر اعظم (ص)
برچسب‌ها: حدیث , ثقلین , قرآن , اهل بیت , عترت

تاريخ : شنبه هشتم مهر 1391 | 8:52 | نویسنده : حاج محمد ملائي |

 

 

امروز و عاشورا(2) کرب و بلا غوغا (2)

آماده اند یاران   از بهر جانباز ی  

تا جان فدا سازند بهر سر افرازی

از شور رحمانی رخساره نورانی

از شوق کنند گریه هر یک به پنهانی

آماده دیدار  ( شدحضرت زهرا)2

امروز علی اکبر آن شبه پیغمبر

درراه دین حق  اهدا نماید سر

بالین او بابا افتان و خیزان است

زینب زهجرانش   غمگین و نالان است

بگرفته در آغوش ( مولا جوانش را)2

امروز به این صحرا  قاسم شود پرپر

مقتول کین گردید هم عون و هم جعفر

عباس نام آور در خاک و خون افتد

بازوی آن سرور بر روی خاک افتد

کرب و بلا گردید (از خون چنان دریا)2

کوچکترین سرباز    همراه بابایش

اندر گلو پنهان  ناله و آوایش

برروی دستانش  چون لاله ای پرپر

کشتند و نامردان  دردانه اش اصغر

خون از گلو ریزد (در دشت ودر صحرا)2

دشمن کند شادی بر کشته یاران

هر لحظه اشگ بارد از دیده چون باران

ایزد حسینش را   خوانده به مهمانی

آماده مولا شد   از بهر قربانی

ای شیعه زاری کن ( زینب شده تنها )2

افتاده غرق خون   سالار دین تنها

بر جسم او تازند  آن قوم بی عقبی

زینب زند بر سر  در بین کشته ها

در زیر نیزه ها کرده گلش پیدا

فرزند زهرا را (کشتند و واویلا)2

 


موضوعات مرتبط: امام حسين(ع)
برچسب‌ها: حسين , ع , عاشورا , محرم

تاريخ : شنبه بیست و ششم فروردین 1391 | 12:54 | نویسنده : حاج محمد ملائي |

 

به باغ گل  گل زیبا حسین است

دوای درد این دلها حسین است

همان غنچه که بر دوش پیمبر

گرفته مسکن و ماوا حسیین است

گلوئی را که بوسیده پیمبر

ار آن کشته تنها حسین است

همان صیدی که در خون دست و پا زد

سرور سینه زهرا حسین است

همان جسمه که زیر سم اسبها

فتاده در دل صحرا حسین است

همان راسی که بر نیزه بلند است

از آن عاشق شیدا حسین است

همان دستی که انگشتش بریده

از آن سرور و مولا حسین است

همان لبها ک چوب خیزران خورد

انیس و مونس بابا حسین است

خموش شیعه تو از ذکر مصیبت

                                     شفاعتگر به حال ما حسین است

 

                                                     شيعه


موضوعات مرتبط: امام حسين(ع)
برچسب‌ها: شعر , حسين , ع , عا شورا , شيعه

تاريخ : شنبه بیست و ششم فروردین 1391 | 12:51 | نویسنده : حاج محمد ملائي |


يا فاطمه  سرمايه   دينم  توئي

حاصل زعبادت  به زمينم  توئي

اي مادر  اعجاز  و  امامت  زهرا

در هر دو سرا  خلد برينم  توئي

شيعه


موضوعات مرتبط: حضرت فاطمه(س)
برچسب‌ها: رباعي , فاطمه , س

تاريخ : شنبه بیست و ششم فروردین 1391 | 6:33 | نویسنده : حاج محمد ملائي |
 

 

 

 

گاه آخر عمر پیغمبر رسید                            جبرئیل آمد به او دادی نوید

ای پیامبر رنج تو آخر رسید                        شو مهیا پیش حقت روسفید

تا رسو ل الله شنید پیغام او                           شد مهیا بهر حج در پیش رو

زد رحیل این آخرین حج است مرا                همرهان آیند برون از این سرا

زان گروه فرمان پیغمبر شنید                       خلق انبوه صد هزاران شد پدید

جملگی عازم سوی بیت الحرام                           تا به همرا رسول گیرند کام

جمله حج عاشقان بگذاشتند                           دسته جمعی رو به میهن تاختند

آمدند اندر بیابان     غدیر                           در زمان گرما بکرد آنها اسیر

شد پیام از سوی رب العالمین                 ای محمد  ص تو بمان این سرزمین

گفتنی ها را بگو با مسلمین                    در امان داریم تو را از  مشرکین

کرد اطاعت آن رسول امر خدا                   در غدیر  جمع گشته ا مت با ندا

گفت و برگشتند ز آنها تندروان                       آمدند  بر جمع  آنها  دیگران

جمعشان افزون و هم افزون شدی                در عدداز صد هزار بیرون شدی

جمله گفتند بین صحرا چون شده              از چه پیغمبر چنین  محزون شده

داد دستور زین اسب بر هم کنند                     تا ز آنها منبری  سر هم کنند

از جهازها رفت و بالا او بماند                   او علی بگرفت  و همراهش نشاند

بعد پرسیدی صداتان می رسد                   آن همه  گفتند به آسان  میرسد

در شروع بنمود ستایش حق تعال               پس بپرسیدی زآنها  این سوال

من پیمبر نیستم ای حا ضران                   نیستم حاکم  به مال و جانتان

جملگی گفتند چرا پیغمبری                      زانکه ایزد گفته  بر ما سروری

بشنوید این آخری پیغام چیست          هر که را مولا منم مولا علیست

ای خدا دوستدار او را دوست بدار                کن تمام دشمنانش  خوار و زار

ایزدا یاری نما تو یار او                   خوار گردان هر که خواهد خوار او

گفت او پیغام حق را در کلام                         کرد حجت را به آن امت تمام

باز گفت از بهر اطمینان کار                    با علی بیعت کنید در این دیار

آن یکی گفتا بخ بیعت نمود                        دیگری دست علی بفشرد زود

جمله بیعت با علی کردند تمام                 زین جهت دیگر علی گردید امام

آن زمان جبریل بیامد زاسمان                      از خدا دادی  پیامی  آن  زمان

ای رسولم دین حق کامل شدی                         نعمتم تام بر شما شامل شدی

من شدم راضی که اسلام دینتان                       تا چه سازند خلق با آئینتان

شد تمامی حج آخر آن زمان                       می گذشت نقلش دهانی از دهان

عاقبت اظهار شد آن کینه ها                     قتل بو جهل بو لهب از سینه ها

قاصد حق تا به بیماری فتاد                   رنج بعد از خود مدام بودی به یاد

خواست کاغذ رقعه ای انشا کند                     راز گمراهان دین افشا کند

دومی گفتا که هذیان گویدش               زین سخن آتش پریشان سوزدش

در کتاب حق به آیات مبین              حرف او با ما یک است اندر زمین

ای که بر پیغمبرش قاهر شدی                تو زدین خارج شدی کافر شدی

حرف پیغمبر همان حرف خداست         این حقیقت فوق ادراک شما است

چون پیمبر چشم خود بر هم گذاشت       آن علی از جسم او سر بر نداشت

در سقیفه شش نفر از فهر خود                   سا ختند تابوت آتش بهر خود

سامری گوساله ای آورد جلو                  داد فریب یاران هارون با چلو

دومی با اولی چون ساختند                       حق به ناحق بهر خود پرداختند

اخذ بیعت کرد زمردم ای شگفت      گو که پیغمبر غدیرش هیچ نگفت

تا علی تدفین پیغمبر نمود                           غاصبی آمد حقوقش راربود

هرچه حق را بر لبان جاری نمود                  مسلمین را با علی کاری نبود

هر چه می گفتی حدیث آن غدیر          گشته بود خاموش ندای هر نمیر

او که در دنیا نبودش هم قرین                عاقبت شد از جفا خانه نشین

بهر بیعت سوی او چون تاختند                     درب منزل آتشی افراختند

تا شکستند درب چوبی آن زمان                     جرز دیوار محسنش دادی تو جان

ریسمان بر گردنش انداختند                           مرکب خود هر کجائی تاختند

هیچ نکردند احترام اهل کسا                             زیر پا بگذاشتند تطهیر را

این همه می دید علی آن شیر مرد               می نمود صبر می کشیدی آه سرد

او که در جنگ هم نبردش کس نبود                  امر مولایش اطاعت کرده بود

دربنا کردند آن دیوار کج                             مانده باقی کینه در دلها به لج

گفته اند مولا به معنی دوست هست               جانشینی هم جدا از این هست

عاقلا بنما  تامل  اندکی                            کن تو فکرت بیش از هر کودکی

گر که مقصودش زمولا دوست بود               پس چرا اندر غدیر خواندی سرود

پس چراگفت با علی بیعت کنید                    پس چرا کافر به قرآنش شدید

قبل آن هارون من موسی نراند                       چون علی را او برادر خود نخواند

این دو قول خود معنی دوستی بداشت        پس چرا اکملت دین در پی نداشت

از غدیر منظور دیگر داشتی                             لفظ مولا را غلط پنداشتی

آنچه کامل کرده دین را در پیام                   ان امامت بود امامت بود امام

آخرین ایام عمرش آن امین                    جانشین بنمود علی را درزمین

ای مسلمان عقده از دل پاک کن              پیش ایزد صورتت بر خاک کن

شيعه عقل توهمي گويد جلی                جانشین باشد به پیغمبر علی

شيعه

 

 

 


موضوعات مرتبط: امام علي(ع)
برچسب‌ها: حديث , غدير , عشق , شعر , علي

تاريخ : جمعه بیست و پنجم فروردین 1391 | 18:52 | نویسنده : حاج محمد ملائي |

 

 

یارب امشب به نماز شب مولایم بخش

به چهارده معصوم سرگشته و شیدایم بخش

به دعای دل شبهای علی در دل چاه

به رخ نیلی و بر حضرت زهرایم بخش

به حسن زاده آن دختر پاک نبوی

به جگر گوشه آن خسرو طاهایم بخش

به سر بریده حسین مولایم بخش

به  قد خمیده زینب کبرایم بخش

به علمدار حسینت که علم دادو دو دست

به تن پاره فرزند حسین اکبر رعنایم بخش

به علی ابن الحسین و به اسیر کربات

به تن زخمی او این غل پاهایم بخش

دست خالی چه کنم به درگهت مسکینم

به محمد پسر ساجد بیمارم بخش

طی شد عمر به غفلت ای خدا رحمی کن

تو به صادق گوهر پاک و مصفایم بخش

روی من شد سیه و لطف تو پاینده به جاست

تو به کاظم کشته از زهر جفایم بخش

به علی موسی الرضا ضامن آهوی ختن

به غریبالغربا شاه رضایم بخش

ریسمان عشق من بسته به گیسوی جواد

به تقی ابن علی زینت دنیایم بخش

به علی ابن محمد شب چراغ دل من

به نقی گوهر پاکیزه ولایم بخش

به حسن ماه ولای نبوی عفوم کن

کرمی کن به حسن به در نایابم بخش

من سرگشته کوی مهدی فاطمه ام

بار الها تشنه نور ولایم قطره آبم بخش

شيعه


موضوعات مرتبط: بسم الله الرحمن الرحيم
برچسب‌ها: نیایش , یارب , نماز

تاريخ : دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 | 9:8 | نویسنده : حاج محمد ملائي |

کودکی زکاروان به جا مانده

عمه را به سوی خود فرا خوانده

یار غمگسار من     شد خزان بهار من             کجا توئی بابا

برزمین خورد زجا خیزد

قطره های خون زپای او ریزد

پشت بوته ها رود         تا که او نهان شود          کجا توئی بابا

ایخدا نگاه و کن به حال ما

پس کجا رفته ای تو ای بابا

می زنند رخ مرا             صورتم شده سیا          کجا توئی بابا  

ناله های او مگر اثر دارد

قطره های اشگ او مدام بارد

خسته ام از این سفر       تو بیا مرا ببر           کجا توئی بابا

 

شيعه


موضوعات مرتبط: رقيه خاتون (س)
برچسب‌ها: رقيه , محرم , شهيده , شام , زينب

تاريخ : دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 | 8:55 | نویسنده : حاج محمد ملائي |

 

 

افتاده قاسم بین میدان عمو جان عمو جان

هر دم زنند بر او لعینان  عمو جان عموجان

گفتا منم قاسم زنسل مجتبایم

در غیرت مردانگی چون مرتضایم

مولای من با عطر خود داده صفایم

با جان خود امضا کنم مهر ولایم

قاسم بمانده روی پیمان عمو جان عموجان

ازرق فرستاده جوانانش به پیکار

برکند و قاسم هر دو چنان خار

شددر غضب آن ازرق شامی بی عار

باضرب قاسم شد جدا راسش به پیکار

لشکر نموده روبه میدان عمو جان عموجان

افتاده ام در زیر پای این لعینان

باسم اسبان می زنند بر جسم عریان

دارند زعترت عقده ها در سینه پنهان

خود را رسان بالین من مولا حسین جان

فرقم شکست از قوم عدوان عمو جان عموجان

مولا شنید آوای قاسم را زمیدان

خود را رساند بالین او با رنج و حرمان

با دست خود برکند و خونها را ز چشمان

در پبش چشمان عمو قاسم دهد جان

راضی نمودم حی سبحان عمو جان عموجان

 

شيعه


موضوعات مرتبط: قاسم ابن الحسن (ع)
برچسب‌ها: حسين ع , كربلا , عاشورا , گهواره اشگ , قاسم ع

تاريخ : دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 | 8:54 | نویسنده : حاج محمد ملائي |

 

 

بزن آتش تمام تارو پودم

اگر عشقت نبو د من هم نبودم

به ایامی که بودم طفل کوچک

بگفت مادر فدائی تو گردم

چو پروانه به گرد خیمه هایت

دلم خواهد کو دور تو بگردم

چو بینم کودکان نازنینت

سراسر من وجودی پر زدردم

گرفته آتش عشقت وجودم

بسوزان جملگی این تارو پودم

بده اذنی روم من سوی میدان

فدای تو کنم بود و نبودم

اگر پروانه ات بی بی بال و پر شد

به دندان مشگ آبت را ربودم

عدو خواهد به چشمم تیر باشد

سپر می سازمت یکجا وجودم

 

چه خوش باشد به خاک و خون نشینم

ندای یا اخایم را سرودم

 

خجل هستم زرویت ای برادر

ندارم دست  بگیرم من سبویم

میر مولا مرا اندر خیامت

به طفلان قول آب را داده بودم

 

تو ای شیه بزن بر سینه وسر

زمانی را که از اسب شد فرودم

چنان باسر فتادم بر زمین من

رکوع ادغام شد اندر سجودم

شيعه

 


موضوعات مرتبط: حضرت اباالفضل العباس (ع)
برچسب‌ها: كربلا , حسين ع , گهواره اشگ , عباس ع

تاريخ : دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 | 8:51 | نویسنده : حاج محمد ملائي |

(ای امت مسلمان )2     شد پاره پاره قرآن

(شد وقت ماتم وغم)2   بر سرور شهیدان

عازم بشد به میدان حر دلاور او

انر پیش روان شد زهیر و یاور او

عابس شهید و گشته با دست دشمن او

وهب قتاده خونین صد پاره شد تن او

حبیب فتاده در خون آن پیر لشگر او

گشتند شهید و یاران بشکسته ساغر او

(گرید به نعش هر یک )2 آن شیر پاک ایمان

نوبت رسیده اینک بر اقربای امام

اکبر به نزد بابا برفت و دادش سلام

گفتا که ای پدر جان بر حق توئی به دوران

اذنی بده روم من به جنگ این کوفیان

چون رفت به جنگ آنها رزمی بکرد نمایان

از ضربت عدو شد صد پاره در بیابان

(بابا روان به سویش )2  بر لب علی علی جان

قاسم بشد به میدان با قامت جوانش

شد کشته از جفا او آن راحت روانش

اهدا نموده زینب دو لاله را ز جانش

در خاک و خون فتادند در پیش کودکانش

غرقاب خون و گشته هر یک زیاورانش

این کشته های خونین سر مشق شیعیانش

دشمن نمی دهد آب از کینه نهانش

اصغرمیان خیمه خشکیده است زبانش

(همت کنید عزیزان)2  شد وقت دادن جان

شد نوبت دلیری بر رادمرد ایمان

آن سروری که می بود دشمن ز او هراسان

عباس و گفت برادر ای یاور ضعیفان

اینک بده تو اذنم تا رو کنم به میدان

گفتا به او حسینش ای نور دیده جان

این مشگ آّ ب و پر کن از بهر جمله طفلان

(امر تورا اطاعت)2  مولای من حسین جان

وارد به رزم کین شد عباس سبط حیدر

بزد به قلب دشمن بنمود پاره پیکر

می کرد و کافرانرا جسسم نحیف و بی سر

تا مشگ آ ب رساند برزادگان حیدر

از تیغ کین جدا شد دودس ت او زپیکر

شدمشگ آب و سوراخ حسین بیا تو یاور

(چون نی نوا بر آرد)2 ادرک اخا حسین جان

رفتند و جمله یاران ای امت مسلمان

آورد علی اصغر آن سرور شیدان

گفتا به قو م کافر ایا شما لعینان

این شیر خوار من است که از عطش دهد جان

دهید و قطره آبی به او شما زاحسان

دادند جواب اورا  در دم زنوک پیکان

(خون از گلو بریزد )2  بر دستت ای حسین جان

با قلب پر ز اندوه از هجر روی یاران

اندر نبرد دشمن رو کرد به سوی دو نان

در رزمگه چو افتاد آن سرور شهیدان

عبداله فکارش آن نوجوان دوران

آمد به پیش عمش تا که دهد برش جان

دستش جدا نمودند  از جور آن لعینان

(افتاده پیش مولا ) 2 آن جسم پاک بی جان

خاکم به سر خدایا غوغا شده به میدان

افتاد حسین زهرا  در بین آن لعینان

لبیک گوی دینش ای امت مسلمان

یکسر زنید به سینه تاجملگی دهید جان

زینب روان به مقتل دنبال جسم بی جان

هردم زند به سینه گوید حسین حسین جان

(شیعه به خون تپیده )2 آن سرور شهیدان

 

شيعه


موضوعات مرتبط: امام حسين(ع)

تاريخ : دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 | 8:50 | نویسنده : حاج محمد ملائي |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.